اگر بخواهیم درباره کاری صحبت کنیم که هنوز اتفاق نیفتاده، ولی قرار است در آینده انجام شود، وارد دنیای آینده میشویم. زمان آینده ساده یکی از مهمترین ساختارهاییست که زبانآموزان باید با آن آشنا شوند، نه فقط بهخاطر ساختارش، بلکه بهخاطر ظرافتهایی که در «قصد» و «تصمیم» گوینده پنهان است..
ساختار:
• will + base verb
• be going to + base verb
در نگاه اول این دو ساختار مشابه بهنظر میرسند، اما تفاوتهای معنایی آنها کلید درک درست جمله است.
کاربردهایWill در زمان آینده:
• تصمیم آنی یا واکنش سریع: وقتی کاری را همان لحظه تصمیم میگیریم:
I’m thirsty. I will get some water.
• قول یا وعده: نشاندهنده تعهد یا نیت جدی است:
Don’t worry. I will help you.
• پیشبینی ذهنی یا تحلیلی: وقتی پیشبینی بر اساس تجربه یا باور است:
I think he will win the match.
• تهدید یا هشدار:
If you touch that, you will get burned!
• ابراز تصمیم در انجام کاری بردن در نظر گرفتن زمان قطعی در آینده :
One day, I will buy a bigger house.
کاربردهای «be going to»: برنامهریزی و شواهد
• برنامهریزی قبلی: وقتی از قبل برای کاری تصمیم گرفتهاید:
I am going to start a new course next week.
• پیشبینی با شواهد عینی: وقتی چیزی واضحاً در حال اتفاق افتادن است:
Look at those clouds! It is going to rain soon.
تفاوتهای willو going to :
• «will» بیشتر روی تصمیم لحظهای، تعهد یا پیشبینی ذهنی تمرکز دارد.
• «Going to» نشاندهندهی قصد قبلی یا نتیجهگیری از شواهد ملموس است.
تصور کنید در خیابان ایستادهاید:
• ناگهان باران میگیرد و شما میگویید:
I will get a taxi. ( تصمیم در لحظه)
• اما اگر از قبل به هر دلیلی در نظر داشته باشید از تاکسی برای تردد استفاده نمایید از going to استفاده می کنید.
I am going to take a taxi. My car is at the mechanic’s,
• استفاده از حال ساده برای زمان آینده:
در صورتیکه اتفاقاتی در آینده طبق یک برنامه ریزی مدون در قالب چارت یا جدول تدوین شده باشند می بایستی از زمان حال ساده برای بیان رویداد در اینده استفاده نمود. برای مثال تابلو های اطلاعات پرواز در فرودگاه یا رفت و آمد قطار در ایستگاه راه آهن یا هر برنامه مدون دیگر .
برای مثال :
Flight No.714to Sydney arrive at 17:00.
The train to Bournemouth leaves from platform 8 in two minutes.
استفاده از حال استمراری برای زمان آینده.
قرار هایی که دو طرف بر انجام آن توافق نموده اند را با حال استمراری بیان می کنیم. برای مثال هنگامی که با شخصی قرار ملاقاتی را درزمان مشخصی در آینده در نظر گرفته باشید از این زمان استفاده می نماییم.
We are having a very important meeting with ACME company next Monday, please prepare any document we need for it.
• استفاده از قیود زمان و صفتها و ساختار های زمان برای آینده
برای بیان زمانی در آینده می توانیم از قیدهای زیر استفاده نماییم
Tomorrow
I ‘ll see you tomorrow.
Later به معنای زمانی نامعلوم در آینده
See you later.
Soon به معنای زمانی بسیار نزدیک در آینده.
The project is going to get started soon.
Next در ترکیب با یک واحد زمان
Next day, next week, next year.
Chelsea plays with Arsenal in the first leg next week.
o برای رویدادهای پیش رو، برای مثال هفته آینده یا سه شنبه اینده از the coming و یک زمان مشخص استفاده می نماییم که به معنای پیش رو هست.
o ترکیب in + duration + time
این یک ساختار رسمی است که به زمان آینده مربوط است .
in two minutes’ time.
I’ll see him in an hour’s time.
باید به این نکته دقت نمود که apostrophe (‘s) بعد از واحد زمان ظاهر می شود که در صورت جمع بودن به این صورت خواهد بود (s’).
in two weeks’ time.
The train to London arrives in three hours’ time.
این ساختار در مکالمات روزمره کوتاه تر شده و به صورت in + واحد زمان بکار می رود.
He is going to have a presentation in 5 minutes.
مثالهای مقایسهای:
I will call you when I get home. (قول)
She is going to buy a new car next month. (برنامهریزی شده)
I think they will win the game. (پیشبینی ذهنی)
He is going to faint. Look at his face! (شواهد عینی)
نتیجهگیری:
در ظاهر، “will” و “going to” هر دو برای زمان آیندهاند، اما دقت در نیت گوینده است که معنای جمله را مشخص میکند. اگر بتوانیم این نیتها را تشخیص دهیم، نهتنها جملات را بهتر میفهمیم، بلکه طبیعیتر و درستتر صحبت میکنیم